Objawy bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego

Objawy bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego są zwykle mniej wyraziste niż w przypadku ostrego zapalenia i cechują się znaczną zmiennością. Pacjent często ma w wywiadzie zakażenia układu moczowo-płciowego, w tym o etiologii gonokokowej. Bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego może rozwijać się równocześnie z nawracającymi zakażeniami układu moczowego, dlatego ważna jest diagnostyka miejscowa. Wiodącymi objawami są ból krocza, dysuria, upławy z cewki moczowej oraz nawracające zakażenie układu moczowego.

Według D.H. Zermanna, 46% pacjentów ma ból krocza, 39% pacjentów ma ból moszny, 6% pacjentów ma ból pęcherza, 6% pacjentów ma ból prącia, a 2% pacjentów ma ból dolnej części pleców. U znacznej liczby pacjentów występuje dysuria – częste, bolesne, utrudnione oddawanie moczu. Badanie palcem przez odbyt u pacjentów z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego wykazuje pastowatość, obrzęk gruczołu, niewyraźne kontury, wygładzenie bruzdy przyśrodkowej oraz umiarkowaną bolesność. W moczu stwierdza się bakteriurię i leukocyturię.

Amerykańskie Narodowe Instytuty Zdrowia zaproponowały kwestionariusz do oceny nasilenia objawów klinicznych – Chronic Prostatitis Symptom Index, który zawiera 3 kategorie – ból i dyskomfort, dysuria, wpływ na jakość życia i pozwala na ilościowe określenie wiodących objawów w trakcie leczenia i dalszej dynamicznej obserwacji.

Diagnostyka bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego

Rozpoznanie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego ustala się na podstawie danych anamnestycznych, oceny obiektywnych i subiektywnych objawów choroby, wyników badania palcem przez odbytnicę, analizy laboratoryjnych metod badania materiału klinicznego z cewki moczowej, wydzieliny z gruczołu krokowego i moczu.

Zaproponowana w 1968 roku przez E. Mearesa 4-kubkowa próbka moczu stała się standardem w diagnostyce chorób prostaty. Pierwsze 10 ml swobodnie wydalonego moczu (I porcja) odzwierciedla stan mikrobiocenozy cewki moczowej, późniejsza środkowa porcja moczu (II porcja) zawiera materiał z pęcherza moczowego. Następnie uzyskuje się wydzielinę gruczołu krokowego po wykonaniu masażu prostaty (3. próbka; nie zaleca się uzyskiwania wydzieliny gruczołu krokowego w przypadku ostrego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego).

Zazwyczaj wydzielina gruczołu krokowego powinna zawierać mniej niż 10-12 białych krwinek na pole widzenia. Makrofagi są często wykrywane w obecności stanu zapalnego w gruczole krokowym. Po rozmasowaniu prostaty i uzyskaniu jej wydzieliny bada się również 10 ml swobodnie wydalonego moczu (IV partia). Przez poprzedzające 3-4 tygodnie przed badaniem 4. próbki nie należy podawać środków przeciwbakteryjnych. Uzyskane próbki moczu i wydzieliny gruczołu krokowego bada się metodami mikroskopowymi i kulturowymi.

Badanie mikroskopowe wydzieliny z gruczołu krokowego jest szczególnie ważne w diagnostyce przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Określa się obecność białych krwinek, czerwonych krwinek, ziarnistości lecytyny, ciałek amyloidowych, komórek nabłonka oraz T. vaginalis i gram-ujemnych gonokoków. W przypadku podejrzenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego należy powtórzyć badanie wydzieliny z gruczołu, jeśli nie ma w niej zmian.

Wartość diagnostyczną ma również oznaczenie zawartości ziaren lecytyny w wydzielinie (zwykle 20-40 w polu widzenia), która jest specyficznym produktem nabłonka gruczołowego. Obniżona zawartość ziaren lecytyny w wydzielinie w przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego jest dodatkowym kryterium diagnostycznym.

Badanie bakteriologiczne wydzieliny gruczołu krokowego i określenie wrażliwości wyizolowanej mikroflory na leki przeciwbakteryjne jest niezbędne do ustalenia etiologii przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego i wyboru odpowiedniej terapii.

Dzięki ultrasonografii transrektalnej można wykryć zmiany strukturalne gruczołu krokowego charakterystyczne dla bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego – ogniska stwardnienia, kamienie, torbiele prostaty, a także przeprowadzić diagnostykę różnicową zapalenia gruczołu krokowego z przerostem i rakiem prostaty. W celu określenia stanu łożyska naczyniowego gruczołu krokowego i okołostawowej tkanki komórkowej szeroko stosowana jest metoda USG Doppler, wartość jej wyników należy oceniać tylko w połączeniu z danymi badania klinicznego i laboratoryjnego.

Czynność pęcherza moczowego bada się u pacjentów z bakteryjnym zapaleniem gruczołu krokowego z zaburzeniami oddawania moczu. Uroflowmetria pozwala wykryć zmniejszenie maksymalnych i średnich objętościowych szybkości przepływu moczu. Łączne badanie urodynamiczne jest wskazane w celu ustalenia przyczyny zaburzeń oddawania moczu, zwłaszcza przeszkody podpęcherzowej, oraz wykluczenia neurogennej dysfunkcji pęcherza. Najczęściej stwierdza się pseudodyssynergię zwieracza zewnętrznego i niestabilność detrusora.

Najlepsze suplementy na leczenie zapalenia prostaty
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
50%

Skinatrin

0 out of 5 0
127.00
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
55%
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
55%

Desintox

0 out of 5 0
137.00
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
62%

Depanten

0 out of 5 0
137.00
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
55%

Glukofin

0 out of 5 0
137.00
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
50%

Keto Matcha blue

0 out of 5 0
155.00
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
50%

Cardio A

0 out of 5 0
137.00
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
50%

Keto Probiotix

0 out of 5 0
159.00
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
55%

Desparazil

0 out of 5 0
137.00
  • Quick view
  • Compare
  • Wishlist
54%

Cardiominal

0 out of 5 0
137.00
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Additional information
Click outside to hide the comparison bar
Compare